YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/21149
KARAR NO : 2012/3092
KARAR TARİHİ : 13.02.2012
MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ
Dava dilekçesinde 6.000 TL kira alacağının faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra, dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği düşünüldü: Davacı vekili; davalının yazılı kira sözleşmesi ile kiralananda kiracı olduğunu, müvekkili belediyece 01.01.2010 tarihinde başlayacak yeni dönemde aylık kiranın 1.650 TL olarak ödenmesinin bildirildiğini, ancak davalının yeni dönemde aylık kirayı 1.150 TL olarak ödediğini ileri sürerek; 01.01.2010 – 31.12.2010 kira döneminde eksik ödenen toplam 6.000 TL kira fark alacağının dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.Davalı vekili, müvekkiline davaya konu döneme ilişkin aylık kiranın açık ve net olarak bildirilmediğini, diğer taraftan bu döneme ilişkin aylık kiranın tespiti için müvekkili tarafından açılan davanın reddedildiğini, davacı belediyenin ise kira tespitine yönelik bir dava açmadığını, bu nedenle müvekkili tarafından yatırılan kira parasının davacı … tarafından zımnen kabul edildiğini savunarak; davanın reddini dilemiştir.Mahkemece; davacının tek taraflı olarak belirlediği kira parasını davalının ödemesi gerektiği yönünde bağlayıcı sözleşme hükmü bulunmadığı, davalıya yapılan bildirimin davacıya dönem sonuna kadar kira parasının tesbiti davası açma hak ve yetkisi verdiği ancak davacı tarafından süresinde bu yönde bir dava açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir. Dosyada bulunan bilge ve belgelerden; davacı ile dava dışı Mustafa Kozanlıoğlu arasında 25.03.1994 başlangıç tarihli ve 10 yıl süreli kira sözleşmesinin düzenlendiği, davalının 25.12.1997 tarihli encümen kararı ile kiralananı önceki kiracıdan devraldığı, bilahare kira dönem başlangıcının yılbaşına çekildiği anlaşılmakta olup, taraflar arasında bu konularda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık 01.01.2010 tarihinde başlayan dönemde aylık kira parasının ne miktar olduğu konusundadır. Sözleşmenin Özel Şartlar bölümü 7. maddesinde “4. yılın başından itibaren kira parasının her yıl % 40 artırılacağı” kararlaştırılmıştır. Bu artış oranı belli ve geçerli olup, tarafları bağlar.
Şu halde mahkemece; 01.01.2010 tarihinde başlayan dönemde aylık kira parasının hesaplanması için bir önceki dönem kirasına sözleşmenin 7. maddesindeki artış oranının uygulanması ve davacı kiralayanın talep edebileceği kira fark alacağının belirlenerek hüküm altına alınması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile istemin tümden reddi doğru görülmemiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,13.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.