YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/2206
KARAR NO : 2020/5089
KARAR TARİHİ : 09.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık hakkında 11.03.2010 tarihli ilk karar ile mala zarar verme suçundan kesin nitelikte 2.000 TL adli para cezası verildiği ve cezanın infaz edildiği, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 09/06/2010 kesinleşme tarihli kararın denetim süresi içerisinde sanığın kasıtlı suç işlemesi nedeniyle konut dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen hükmün 08.10.2015 tarihli karar ile açıklanması ile birlikte mala zarar verme suçundan da yeniden mükerrer hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında; 08.10.2015 tarihli hükmün yok hükmünde olduğunun kabulü gerektiğinden, belirtilen bu yanlışlığın kanun yararına bozma yolu ile giderilmesi mümkün görülmüştür.
14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL’ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında tayin edilen 2.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince sanığın temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II-Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde, sanığın eylemini, birden fazla kişi ile birlikte işlediği sabit olmasına rağmen hakkında 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c. maddesi uygulanmadan eksik ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 09.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.