YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/9848
KARAR NO : 2020/11160
KARAR TARİHİ : 09.03.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, iftira
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:
I- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;
Tayin edilen adli para cezasının nevi ve miktarına göre hüküm, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile eklenen, 5320 sayılı Yasasının geçici 2. maddesi uyarınca, kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanık müdafinin temyiz isteğinin CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II- Sanık hakkında iftira suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;
1- İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği, somut olayda; şikayetin maddi vakıalara dayanması, sanığa ilişkin 13.11.2013 tarihli doktor raporunda, yaralamanın sol kol arkası hassasiyet ve morluk, sırtta hassasiyet olduğu, 14.11.2013 tarihli doktor raporunda, sol kol ön ve arkada ekimoz olduğu, yara karakteri itibari ile tahminen 3-6 günlük olduğu, 13.11.2013 tarihinden önce meydana gelmiş olabileceğinin bildirilmesi ve katılanın mahkeme aşamasında, sanığı ittiğini beyan etmesi karşısında; sanığın eyleminin, Anayasanın 74. maddesinde düzenlenen anayasal şikayet hakkını kullanma niteliğinde bulunduğu anlaşılmakla, yasal unsurları itibariyle oluşmayan suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
2- Kabul ve uygulamaya göre de;
a- TCK.nın 52/4. maddesine aykırı şekilde adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken, taksit sayısının 150 ay olarak belirlenmesi,
b- Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nın 50/6. maddesinde yer alan “yaptırım” ibaresinin “tedbir” olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması ve adli para cezasının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı da verilebileceği gözetilerek hükümde, infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde hapisten çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin sanığa ihtar edilmesine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. 326/son maddeleri gereğince kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 09.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.