Yargıtay Kararı 18. Ceza Dairesi 2019/6913 E. 2020/1663 K. 21.01.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/6913
KARAR NO : 2020/1663
KARAR TARİHİ : 21.01.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1- İddianamede yer almamasına ve görevsizlik kararının sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilmemesine duruşmada da okunmamasına karşın, sanığa CMK’nın 226. maddesine göre ek savunma hakkı tanınmadan, TCK’nın 265/1. maddesinin uygulanması,
2- Sanık hakkında hakaret suçundan doğrudan adli para cezasına hükmedilmesine rağmen, görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde, hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi ile çelişki yaratılması,
3- Sanık hakkında özel hüküm olan ve daha lehe düzenleme içeren TCK’nın 129. maddesi yerine genel tahrik kurumunu düzenleyen aynı Kanunun 29. maddesinin uygulanması,
4- Dosya kapsamına göre sanığın görevi yaptırmamak için direnme eylemini, yaş küçüklüğü nedeni ile dosyası tefrik edilen suça sürüklenen çocuk … ile birlikte gerçekleştirdiğinin ifade edildiği, Mahkemenin kabulünde de sanığın suça sürüklenen çocuk … ile birlikte katılanın üzerine yürüdüğünün belirtilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan davanın akıbeti araştırılarak, sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 265/3. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
5- Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde TCK’nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,
Bozmayı gerektirmiş ve sanık …’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken aleyhe temyiz olmadığından, 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.