YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/8211
KARAR NO : 2020/3006
KARAR TARİHİ : 02.03.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 62/1, 52/2-4, 53/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dairemizin 22/11/2017 tarihli bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede,
Sanığın, katılanı arayarak kendisini Başkomiser … olarak tanıttıktan sonra, katılanın kimlik bilgilerinin terör örgütü tarafından ele geçirildiğini söyleyerek belirttiği hesaba para göndermesini istediği, sanığa güvenen katılanın 28.549,30 TL para gönderdiği, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın eyleminin hükümden sonra 24/11/2016 tarihli 6763 sayılı Kanunun 14. maddesiyle yürürlüğe giren ve TCK’nun 158. maddesine eklenen “Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurum ve kuruluşlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık” suçu kapsamında olmasına rağmen, suç tarihinde bu hükmün yürürlükte bulunmaması ve Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 29.09.2014 tarih ve 2014/8534- 2014/9141 sayılı ilamıyla merci tayini yapılması karşısında, tüm dosya kapsamına göre, sanığın basit dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 02/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.