Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2020/407 E. 2020/4606 K. 02.06.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/407
KARAR NO : 2020/4606
KARAR TARİHİ : 02.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Her ne kadar hükme esas alınan 19.03.2018 tarihli uzlaştırma raporunda; taraflar arasında uzlaşma sağlanamamasının gerekçesi olarak müştekinin 600 TL tutarındaki zararının karşılanmadığı gösterilmiş ise de, mütekinin hazırlık ifadesine göre suça konu cep telefonunun değerinin 600-650 TL olduğu ve 24.05.2014 tarihli teslim tutanağı içeriğine göre kolluk tarafından sim kartsız olarak müştekiye teslim edildiğinin anlaşılması karşısında, müştekiden gerçekte zararının ne kadar olduğu sorularak kesin zarar miktarının tespitinden ve sanığın bu miktarı ödeyip ödemeyeceğinin belirlenmesinden sonra sonucuna göre uzlaşma şartlarının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz uzlaştırma raporuna dayanılarak hüküm kurulması,
2-Sanığın, tekerrüre esas alınan İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 15.05.2014 tarih, 2014/137 Esas ve 2014/344 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetinin, 5237 sayılı TCK’nın 141. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olması ve 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK’nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı, UYAP üzerinden yapılan inceleme sonucunda İzmir 8. Asliye Mahkemesi’nce 16.01.2017 tarihli ek karar ile 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri gereğince taraflar arasında uzlaşma sağlandığından kamu davasının düşürülmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, anılan ilamın tekerrüre esas alınmayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’in temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 02.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.