YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/7633
KARAR NO : 2020/2669
KARAR TARİHİ : 25.06.2020

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı (sanıklar), şantaj (sanık …)
HÜKÜM : Sanıkların atılı suçlardan mahkumiyetlerine dair
Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.09.2018 gün ve 2018/368 Esas, 2018/436 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesine göre takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanık … müdafisinin temyiz isteminin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK’nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık müdafisinin dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi gereğince REDDİNE,
Sanık … müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Suç tarihinde, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek mağdura yönelik nitelikli cinsel saldırı eylemlerinde bulunmaları karşısında, sanık … hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
5271 sayılı CMK’nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık … müdafisinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık … müdafisinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmesine, 25.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.