YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/1115
KARAR NO : 2020/4465
KARAR TARİHİ : 11.03.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmemiş ise de, anılan madde ve fıkrada belirtilen hak yoksunluklarının uygulanması hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup, TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren, 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanık …’ın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınan İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/06/2013 tarihli, 2013/152 E. – 2013/437 K. sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan verilen 3 yıl hapis cezasının suç tarihinden sonra 24/06/2015 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması nedeniyle TCK’nın 58/1. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında bulunan infaz kurumuna yasak eşya sokmak suçundan TCK’nın 297/1. maddesi uyarınca verilen, 7 ay 15 gün hapis cezasını içeren ve 23/11/2012 tarihinde kesinleşen İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/07/2009 tarihli, 2007/377 E.,2009/429 K. sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
2-Sanık …’ın tekerrüre esas alınan Karşıyaka 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 10/09/2013 tarihinde kesinleşen, 11/07/2013 tarihli, 2013/260 E., 2013/620 K. sayılı 10 ay hapis cezasına dair mahkumiyetinin, uyuşturucu madde bulundurmak suçuna ilişkin olup, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK’nın 191. maddesi ile aynı Kanunla 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7/2. maddesi uyarınca koşulları oluştuğu takdirde “davanın düşmesi” ve “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, lehe olan bu düzenleme ve TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca sözü edilen hükümlülüğün tekerrüre esas alınamayacağı ve bu mahkumiyeti yerine adli kaydında yer alan Foça Sulh Ceza Mahkemesinin17.02.2012 tarihinde kesinleşen 03/06/2010 tarih 2010/98 E.,2010/149 K. sayılı kararı ile tutuklu veya hükümlünün kaçması suçundan TCK’nın 292/1. maddesi uyarınca verilen 5 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılıklar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık … hakkında İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/07/2009 tarihli, 2007/377 E., 2009/429 K. sayılı kararı ile TCK’nın 297/1. maddesi uyarınca verilen 7 ay 15 gün hapis cezasını içeren mahkumiyetin; sanık … hakkında ise Foça Sulh Ceza Mahkemesinin 03/06/2010 tarih 2010/98 E., 2010/149 K. sayılı kararı ile TCK’nın 292/1. maddesi uyarınca verilen 5 ay hapis cezasını içeren mahkumiyetin tekerrüre esas alınmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.