Yargıtay Kararı 3. Hukuk Dairesi 2011/20892 E. 2012/3332 K. 14.02.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/20892
KARAR NO : 2012/3332
KARAR TARİHİ : 14.02.2012

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde davalıya ait hayvanın site dışına çıkarılmasına karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde, davalının kat maliki olup, site sınırları içinde beslediği hayvanın site sınırları dışına çıkarılmasına karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.Kat Mülkiyeti Kanununun 33. ve ek 1.maddeleri hükümlerine göre kat mülkiyetinden doğan her türlü anlaşmazlık, müddeabihin miktar ve değerine bakılmaksızın Sulh Mahkemelerinde çözümlenir.Sulh Mahkemesinin bu davaya bakabilmesi için tek parsel üzerindeki ana gayrimenkulde kat mülkiyeti kurulmuş olması ya da Kat Mülkiyeti Kanunun 17. maddesi son fıkrasındaki koşulları gerçekleşmiş kat irtifakı kurulmuş olması gerekir.
Bu koşullar oluşmadığı takdirde genel hükümler uyarınca müddeabihin miktarına göre görevli mahkeme belirlenir.Bundan ayrı; Asliye Hukuk Mahkemesinin görevi asıl, Sulh Hukuk Mahkemesinin görevi ise istisna olduğundan, konusu para olmayan veya para ile değerlendirilemeyen davalar ile yasanın açık biçimde Sulh Hukuk Mahkemesini görevlendirmediği tüm davalar Asliye Hukuk Mahkemesinde görülür.Mahkemeler arasındaki görev ilişkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan ötürü dava sonuçlanıncaya kadar re’sen nazara alınması gerekir.
Somut olayda, dava konusu taşınmaz birden çok parselde kurulu olup, dava konusu uyuşmazlık ta, değeri para ile ölçülemeyen bir uyuşmazlık olduğundan dolayı, mahkemece davaya asliye hukuk mahkemesinde bakılması gerektiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu işin esası hakkında bir karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.