YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6553
KARAR NO : 2020/8916
KARAR TARİHİ : 07.07.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Beraat
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında verilen beraat kararına ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye göre o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;
a) Sanık …’nın sopayla vurmak suretiyle mağdurun kolunu kırdığının iddia ve kabul edildiği olayda; kavganın ilk olarak mağdur ve arkadaşı Adem’in otlattıkları koyunları sanıklara ait ekili tarlaya sokup mahsule zarar verilmesinden kaynaklandığı ve karşılıklı olarak kavga ettikleri, her iki tarafın da iki kişi oldukları nazara alındığında TCK’nin 25. maddesindeki “meşru savunma” şartlarının oluşmadığı mağdurun eyleminin ancak TCK’nin 29. maddesi kapsamında değerlendirilebileceği nazara alınmadan yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,
b) Mağdurun yaralanmasına ilişkin geçici raporunun dosyada bulunmadığı, verildiği hastanenin ismi bulunmayan mağdurda radius kırığı meydana geldiğine ilişkin epikriz raporunun bulunduğu ve raporun bu haliyle hüküm kurmaya elveriyli olmadığı anlaşılmakla; mağdurun tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek meydana gelen yaralanma ile ilgili 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde kesin raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.