Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2020/650 E. 2020/10691 K. 01.07.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/650
KARAR NO : 2020/10691
KARAR TARİHİ : 01.07.2020

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5411 sayılı Kanuna muhalefet, Resmi Belgede Sahtecilik
HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I) Sanık müdafiinin Resmi Belgede Sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmünü temyizi üzerine yapılan incelemede;
Sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasından 5237 sayılı TCK’nun 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç hapis cezasının 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini temyiz edenin niteliğine göre aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
II) Sanık müdafiinin Zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükmünü temyizi üzerine yapılan incelemede ise;
1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 61/8. maddesi uyarınca sanık hakkında öncelikle gün adli para cezasının belirlenmesi ve artırım ve indirimlerin gün para cezası üzerinden yapıldıktan sonra 5411 sayılı Yasanın 160/2. maddesinde yer alan “hükmolunacak adli para cezası miktarının bankanın uğradığı zararın üç katından az olamayacağına” ilişkin düzenleme uyarınca nitelikli zimmet kapsamında değerlendirilen eylem nedeniyle oluşan ve tazmin edilmeyen toplam zarar miktarı esas alınarak 3 kat uygulamasının yapılması ve buna göre sonuç cezanın belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
2. Tazminine karar verilen para cezası miktarı üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Harçlar Kanunu tarifesi uyarınca, banka zararının binde 68,31’i oranında nispi harca ve katılan banka lehine nisbi vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,
1. Hükümden 2. fıkranın çıkartılması ve 3. fıkradaki “35857” ifadesinin “6”; 4. fıkradaki “37350” ifadesinin “5” ve “747,000,00 TL” ifadesinin “100,00 TL” olarak değiştirilmesi yine bu fıkradan sonra gelmek üzere “Sanığın eylemi nitelikli zimmet kapsamında kalıp, 5411 sayılı Yasanın 160/2-son cümlesi gereğince verilecek adli para cezasının elde edilen menfaatin 3 katından az olamayacağı anlaşılmakla sanığın “12 YIL 6 AY HAPİS ve 717.145,86 TL ADLİ GÜN PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” fıkrasının eklenmesi,
2. Hükme “239.048,62 TL üzerinden hesaplanan 16.329,41 TL nisbi harcın sanıktan alınarak hazineye irad kaydına,” ve “Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret tarifesi uyarınca hesaplanan 20.292,91 TL nisbi vekalet ücretinin sanıktan alınıp katılan bankaya verilmesine” fıkralarının eklenmesi ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.