YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5795
KARAR NO : 2020/8698
KARAR TARİHİ : 06.07.2020
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun’a aykırılık
HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Koşulları bulunmadığından, sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 318. ve 5271 sayılı CMK’nin 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;
1)Sanık … hakkında müşteki …’e yönelik kasten yaralama ile sanık … hakkında müşteki …’e yönelik kasten yaralama suçlarından verilen kararlara ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 gün 2009/13 Esas -12 Karar sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında verilen 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyizi mümkün bulunmadığından, itiraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere, dosyanın temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2)Sanık … hakkında müşteki …’e yönelik kasten yaralama ile 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında verilen hapis cezalarına yönelik olarak; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
3) Sanıklar … ve … hakkında müşteki …’e yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;
a) Sanıkların dahil olduğu aile ile müştekinin dahil olduğu aile arasında küçük çocukların tartışması sonucu çıkan kavgada sanıklar …ve…’nın aynı fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, sanıklardan…’ın “…” tabir edilen tam otomatik silahla diğer sanık …’nın da av tüfeği ile müşteki …’ü karnından ve elinden yaraladıkları, karın bölgesine isabet eden ateşli silah yaralanması sonucu müştekinin hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı anlaşıldığı olayda kullanılan aracın elverişliliği hedef alınan bölge, darbenin şiddeti ve müştekideki yaralanmanın niteliği dikkate alındığında; sanıkların eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve bu nedenle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmaları gerektiği düşünülmeksizin suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde “kasten yaralama” suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,
b) Sanık …’ün üzerine atılı 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-d- son maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, sanığın duruşmada hazır bulundurulması, bunun mümkün olmaması durumunda ise SEGBİS sistemi aracılığıyla savunmasının alınması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 196/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanıkların kazanılmış haklarının dikkate alınmasına 06.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.