YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/5148
KARAR NO : 2020/3133
KARAR TARİHİ : 24.06.2020
MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 21/12/2018 tarih ve 2017/185 E- 2018/1115 K. sayılı kararın davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 30/10/2019 tarih ve 2019/2673 E- 2019/1602 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin erken ödediği kredi nedeniyle davalı tarafça 215.000,00 TL fazladan tahsilat yapıldığını ileri sürerek bu bedelin tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulü ile 15.478,31 TL’nin tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekilince istinaf isteminde bulunulmuş, davalı vekilince de bu istinaf istemine katılma yoluyla istinaf isteminde bulunulmuştur.
İlk Derece Mahkemesince 01/07/2019 tarihli ek karar ile, davacı vekilinin istinaf dilekçesinin süresinden sonra verildiği, bu nedenle HMK 346/1. maddesi gereğince reddi gerektiği, davalının da buna bağlı olarak HMK 348/2. maddesi gereğince istinaf istemin reddi gerektiği nedenleriyle istinaf istemlerinin reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekilince Bölge Adliye Mahkemesinden eski hale getirilme ve istinaf isteminde bulunulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekiline gönderilen gerekçeli karar muhatabın elektronik adresine 19.03.2019 tarihinde ulaştığı, bu tarihi izleyen beşinci günün sonu olan 25.03.2019 tarihinde gerekçeli karar tebliğ edilmiş sayıldığı, buna göre karara karşı istinaf kanun yoluna başvurma süresi 08.04.2019 günün tatil saatinde sona erdiğ, davacı vekili maktu istinaf harcını 17.04.2019 tarihinde yatırdığı, istinaf dilekçesini ise Uyap sistemi üzerinden 19.04.2019 tarihinde gönderdiği, buna göre gerekçeli karardan ve eski hâle getirme sebebinden en geç istinaf harcını yatırıldığı 17.04.2019 tarihinde haberdar olunduğu, eski hâle getirmeyi talep ettiği 09.07.2019 tarihi itibarıyla HMK’nın 96. maddesinde öngörülen iki haftalık süre geçtikten sonra eski hâle getirme talebinde bulunulduğu, bu nedenle süresinde yapılmayan eski hâle getirme talebinin reddi gerektiği, kaldı ki, eski hâle getirme dilekçesinde talebin dayandığı sebeplere ilişkin delillerin veya emarelerin gösterilmediği için de eski hâle getirme talebi yerinde olmadığı bu nedenle de süre aşımı nedeniyle istinaf isteminin reddine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 01.07.2019 tarih 2017/185 Esas, 2018/1115 Karar sayılı ek kararına karşı yapmış olduğu istinaf başvurusunun ve eski hâle getirme talebinin HMK’nın 96. ve 346. maddeleri uyarınca esastan reddine katılma yolu ile başvuran davalının istinaf başvurusunun HMK’nın 348/2. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekilince yapılan yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK’nın 346. maddesi kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda İlk Derece Mahkemesince istinaf isteminin süre yönünden reddine ve davalı vekilince bu istinaf istemine katılma yoluyla yapılan istinaf başvurusunun da HMK’nın 348/2. maddesi uyarınca reddine ilişkin olarak verilen ek karara yönelik yapılan istinaf ve eski hale getirme istemleri üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, eski hale getirme isteminin süresinde olmadığına ve istinaf isteminin esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/06/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.