YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4153
KARAR NO : 2020/8859
KARAR TARİHİ : 07.07.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyetlere dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
a)Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-a,son maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmasının ve ek savunmasının yargılamayı yapan mahkemece bizzat alınması, bunun mümkün olmaması durumunda ise SEGBİS sistemi aracılığıyla savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden; ek savunmasının istinabe yoluyla başka mahkemede aldırılması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (F.C.B. v İtalya, No: 12151/86, 28 Ağustos 1991) kararında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve 5271 sayılı CMK’nin 196/2. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
Kabule göre;
b)Müşteki …’nın organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ve (4.) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, birden fazla nitelikli hal ihlal ederek kasten yaralama eylemini gerçekleştiren sanığın TCK’nin 3. maddesine belirtilen cezada orantılılık ilkesine ve TCK’nin 61. maddesine belirtilen ölçütlere göre, TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenen temel cezasının alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle belirlenerek en ağır cezayı gerektiren sonuç nedeniyle sanığın TCK’nin 87/1-a,son maddesi uyarınca cezalandırılması ile yetinilmesi gerektiği halde, sanığın TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca temel cezasının alt sınırdan tayini ile TCK’nin 86/3-e ve 87/1-a,son maddeleri uyarınca verilen cezasının, ayrıca kemik kırığı nedeniyle TCK’nin 87/3. maddesi uyarınca artırılamayacağı gözetilmeden yanlış uygulama yapılması,
c) Sanığın TCK’nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uyarınca verilen “1 yıl 6 ay hapis cezası”nın TCK’nin 87/1-a maddesi uyarınca bir kat artırılması sırasında “2 yıl 12 ay hapis cezası” ile cezalandırılması yerine, “3 yıl hapis cezası” ile cezalandırılmasına karar verilmesi,
d)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddeleri uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,
2) Sanıklar … ve … haklarında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a)Müşteki …’nın organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ve (4.) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, birden fazla nitelikli hal ihlal ederek kasten yaralama eylemini gerçekleştiren sanıkların TCK’nin 3. maddesine belirtilen cezada orantılılık ilkesine ve TCK’nin 61. maddesine belirtilen ölçütlere göre, TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenen temel cezalarının alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle belirlenerek en ağır cezayı gerektiren sonuç nedeniyle sanıkların TCK’nin 87/1-a, son maddesi uyarınca cezalandırılmaları ile yetinilmesi gerektiği halde, sanıkların TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca temel cezalarının alt sınırdan tayini ile TCK’nin 87/1-a, son maddesi uyarınca verilen cezalarının, ayrıca kemik kırığı nedeniyle TCK’nin 87/3. maddesi uyarınca artırılamayacağı gözetilmeden yanlış uygulama yapılması,
b) Sanık … ile olay öncesinde kavga eden müşteki …’un, olay günü arkadaşları ile birlikte yürüdüğü sırada sanıklar …, …, …ve açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen arkadaşları ile karşılaştıkları, sanık …’ın “bu çocuk o çocuk” diye göstermesi üzerine, sanıkların birlikte müştekiyi tekme, tokat ve yumruklarla darp ettikleri, müşteki yere düştükten sonra darp etmeye devam ettikleri ve sanık …’ın yerden aldığı taş ile müştekinin bacağına vurduğu olay nedeniyle, sanıklar … ve…’un sanık … ile birlikte iştirak iradesi içerisinde müşteki…’u yaraladıkları ve hükümlerin sanıkla… ve … haklarında temel cezalarının belirlendiği paragraflarında da TCK’nin 37/1. maddesi uygulandığı halde, sanıkların TCK’nin 86/1. maddeleri uyarınca verilen temel cezalarının TCK’nin 86/3-e maddeleri uyarınca artırılmalarına ve TCK’nin 87/1-a, son maddesi uyarınca cezalarının 5 yıl hapis cezalarına çıkarılmalarına karar verilmemesi suretiyle, sanıklara eksik ceza tayini,
c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddeleri uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, 07.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.