YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/4690
KARAR NO : 2020/3647
KARAR TARİHİ : 29.09.2020

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Tüketici Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17.09.2019 tarih ve 2019/288-2019/408 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin kemik hastası ve yürüme engelli olduğunu, 10/09/2013 tarihinde davalı şirketin Frankfurt-İzmir seferi ile 15:05’de İzmir’e geldiğini, tekerlekli sandalye hizmeti aldığını ancak görevlinin dikkatsiz davranışı sonucu tekerlekli sandalye ile birlikte 2-2,5 metre yükseklikten aşağı düştüğünü, müvekkilinin bel ve kalça bölgesinden yaralandığını, vücudunda morlukların ve sıyrıkların oluştuğunu, müvekkilinin tatil amaçlı İzmir’e gelmişse de tatilden beklenen faydayı sağlayamadığını, uzun süre hareket kabiliyetini kısıtlayan ağrılarının devam ettiğini ileri sürerek müvekkilinin geçirdiği kaza ve sonrasında çektiği acının giderilmesini sağlamak amacıyla 10.000 EURO tutarında manevi tazminatın temerrüt tarihi olan 01/11/2013 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa’nın 4/a maddesine göre yürütülecek değişken faiziyle birlikte ve fiili ödeme tarihindeki merkez bankası efektif satış kuru karşılığı TL olarak tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; müvekkil şirkete izafe edilecek herhangi bir kusur ve sorumluluk olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece uyulan bozma ilamı, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; manevi tazminat koşullarının somut olayda oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile taktir olunan 10.000,00 TL manevi tazminatın 01.11.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,
aşağıda yazılı bakiye 531,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 6502 sayılı Yasa’nın 73/2. maddesi gereğince tüketici mahkemelerinde tüketici tarafından açılan davalar harçtan muaf olduğundan davacıdan harç alınmasına yer olmadığına. 29.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.