Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2011/5191 E. 2013/8265 K. 03.06.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/5191
KARAR NO : 2013/8265
KARAR TARİHİ : 03.06.2013

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline kasko sigortalı aracın, davalıya ait açık otoparkta üzerine duvar yıkılması sonucu hasarlandığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere sigortalıya ödenen tazminattan sovtaj bedeli düşüldükten sonra kalan 18.112,00 TL.’nin 30.03.2009 ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, olaya sebep olan duvarın bulunduğu taşınmazın müvekkiline ait olmadığını, kaza yerinin otopark olarak kullanılmadığını, binanın muhafazasından ve gerekli tedbirin alınmamasından tamamıyla bina sahibinin sorumlu olduğunu belirtip, hasara itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile 14.489,60 TL’nin 30.03.2009 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2.Dava kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.
Yargılama sonucunda davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine, nisbi karar ve ilam harcının davalı … Başkanlığından tahsiline, davacı tarafça peşin ödenen harcın yargı gideri olarak davalı bankadan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.
3685 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değiştirilen 1606 sayılı Kanunun 1. maddesi hükmü gereğince davalı … Başkanlığının yargı harcından muaf olmasına rağmen mahkemece karar ve ilam harcının davalı bankadan tahsiline ve davacının peşin ödediği harcın yargı gideri olarak davalıdan alınarak davacıya verilmesi şeklinde karar verilmesi doğru değil bozma sebebi ise de bu yöndeki yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.un 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı … vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasındaki “ Alınması gereken 860,88 TL harçtan peşin alınan 244,60 TL harcın mahsubu ile bakiye 616,08 TL eksik harcın davalıdan tahsiline, davacı tarafından yatırılan 262,70 TL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine,”biçimindeki 2. ve 3. bentlerinin hükümden çıkartılmasına, hükümden çıkarılan bu bentlerin yerine “davalı … 1606 sayılı yasanın 1. maddesi gereğince harçtan muaf olduğundan karar ve ilam harcı alınmasına yer olmadığına, davacı tarafça peşin ödenen 262,70 TL harcın istek halinde karar kesinleştiğinde davacıya iadesine, ” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 3.6.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.