YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/162
KARAR NO : 2020/1473
KARAR TARİHİ : 17.02.2020
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 22/09/2017 tarih ve 2016/787 E- 2017/802 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nce verilen 19/10/2018 tarih ve 2017/1244-2018/1091 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenilmekle 6100 sayılı Kanun’un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı tarafça 41.636,00 TL’nin tahsili talep edilmiş, ilk derece mahkemesince davanın kısmen kabulü ile, 41.385,28 TL’nin tahsiline karar verilmiş, işbu karara karşı davalı şirket vekilince istinaf yoluna başvurulmuş ve Bölge Adliye Mahkemesince davalı şirket vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
HMK’nın 6763 sayılı Kanun’un 42. maddesi ile değişik 362/1-a maddesi hükmüne göre, Bölge Adliye Mahkemelerinin miktar ve değeri 40.000,00 TL’sini geçmeyen davalara ilişkin verdiği kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamaz. Bu miktar, HMK’nın Ek 1. maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm tarihi olan 2018 yılı itibariyle 47.530,00 TL’dir.
Somut uyuşmazlıkta, mahkemece davanın kabul ve red olunan bölümü miktarı itibari ile kesin olup, temyiz kabiliyeti bulunmamaktadır. HMK’nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı Kanunun 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bir karar verilebileceğinden davalı şirket vekilinin temyiz istemlerinin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı şirket vekilinin temyiz isteminin miktardan REDDİNE, işlem yapılmak üzere dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine,17.02.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.