YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/5255
KARAR NO : 2020/3621
KARAR TARİHİ : 28.09.2020
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 19.09.2019 tarih ve 2016/397-2019/834 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının müvekkil şirketin münfesih acentesi olduğunu ve acentelik sözleşmesinin müvekkili tarafından feshedildiğini, müvekkili kayıtlarında yapılan incelemede davalının 95.396,80 TL prim tahsilatını müvekkiline intikal ettirmediğinin tespit edildiğini ileri sürerek, 95.396,80 TL prim alacağının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir
Davalı vekili, zamanaşımı def’i ve husumet itirazında bulunmuş, müvekkilinin davacıya herhangi bir borcunun bulunmadığını savunarak, davanın usul ve esastan reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında feshedilen acentelik sözleşmesinde davacı defter ve kayıtlarının münhasır delil olarak kabul edileceğinin kararlaştırıldığı, sigortacılık temel faaliyeti ile iştigal eden mükelleflerin 1 no’lu Muhasebe Uygulama Genel Tebliği kapsamında yalnızca muhasebenin temel kavramlarına, muhasebe politikalarının açıklanmasına ve mali tablolar ilkelerine uymaları kaydıyla bu tebliğin diğer mecburiyetlerini yerine getirmekle yükümlü olmadıkları, bu kapsamda sigorta şirketlerinin sigortacılık hesap planı ve izahnamesi hakkında tebliğ kapsamında yalnızca sigortacılık hesap planına uymak zorunda oldukları ve davacı şirket defterlerinin de sigortacılık hesap planı kapsamında bulunduğu, davacının SAP kayıtlarına göre 173446 kodlu … acentesinin devreden borç bakiyesinin detayları yevmiye kayıtlarından da tespit edilip doğrulandığı üzere 95.396,80 TL olduğunun bilirkişi tarafından tespit edilmesi ve davalı tarafın borcun ödendiğini ispatlayamaması gerekçesiyle davanın kabulüne, 95.396,80 TL’nin 03.08.2012 dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 5.137,42 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 28.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.