YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/637
KARAR NO : 2020/4393
KARAR TARİHİ : 26.10.2020

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.10.2017 tarih ve 2017/130 E-2017/227 K. sayılı kararın davacı … vekili ve kapatılan şirket vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi’nce verilen 30.12.2019 tarih ve 2019/2901 E-2019/2903 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı … vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı adına tescilli “BARIŞ” markanın kullanılmadığını ileri sürerek anılan markanın kullanmama nedeniyle hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, markanın kullanıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince, kullanmama nedenine dayalı iptal davasının açılmasına dayanak KHK maddesinin Anayasa Mahkemesince iptal edildiği, bu nedenle davanın konusuz kaldığı gerekçesi ile esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Karara karşı davacı … vekili ve kapatılan şirket vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, dava tarihinde tüzel kişiliğe haiz olan Sesa Şirketi’nin 670 sayılı KHK ile kapatılarak Maliyeye devredildiği, bu durumda İlk Derece Mahkemesinin karar tarihinde Sesa Şirketinin tüzel kişiliğe haiz olmadığı, bu durumda anılan şirket tarafından verilen vekaletin sona erdiğinden şirket vekilinin istinaf isteminin usulden reddi gerektiği, davacı … vekilinin istinaf istemlerinin de yerinde olmadığı gerekçesi ile kapatılan Sesa Medya Radyo Televizyon A.Ş. vekilinin istinaf isteminin usulden reddine, davacı … vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı … vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı … vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, davacı …’nden harç alınmasına yer olmadığına, 26.10.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.