Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2017/12473 E. 2020/10797 K. 01.07.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/12473
KARAR NO : 2020/10797
KARAR TARİHİ : 01.07.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5015 sayılı Yasaya muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I) Gümrük İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;
Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II) Sanık … müdafinin temyizine göre yapılan incelemede;
Suç tarihinde sanığa ait depo olarak kullanılan iş yerinde yapılan aramada içeride bulunan plastik bir varilin içerisinde ve işyeri önünde park halinde bulunan… plakalı aracın deposunda toplam 550 litre marker ölçümü geçersiz akaryakıt ele geçirilen olayda; sanık …’ın aşamalarda değişmeyen savunmalarında yakıt olarak 10 numara yağ satışı yapmadığını, kendisine ait kamyonların bakımı için deposunda madeni yağ bulundurduğunu, ele geçirilen madeni yağları fatura karşılığında alıp kullandığını beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmemesi, Tübitak MAM analiz raporunda “numunenin yağ özelliği gösterdiğinin” belirtilmesi, sanık tarafından ibraz edilen ve Turyağ Akaryakıt Otomotiv Madeni Yağ şirketi tarafından sanık … adına 16.08.2012 tarihinde düzenlenen 6.186 kg motor yağı ürüne ilişkin 204604 sıra nolu irsaliyeli fatura ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın standartlara uygun mineral yağı akaryakıt olarak sattığına ilişkin savunmasının aksine kesin, şüpheden uzak ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetinin karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 01.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi