YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/2669
KARAR NO : 2020/11194
KARAR TARİHİ : 08.10.2020

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, işe iade davası lehine sonuçlandığını ancak usulüne uygun başvurusuna rağmen işe başlatılmadığını ileri sürerek fazla mesai, hafta tatili ve yıllık izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti :
Mahkemenin toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın reddine ilişkin 18.12.2014 gün ve 2013/374 Esas, 2014/848 Karar sayılı ilamı Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin’nin 27.09.2017 gün ve 2017/39674 Esas, 19598 Karar sayılı ilamı ile yıllık iznin zamanaşımına uğramadığı gerekçesi ile bozulmuş, Mahkemece bozmaya uyulmuştur.
Temyiz:
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalının bozmadan sonra dosyaya sunduğu yıllık izin kullandırıldığına ilişkin belgelere Mahkemece süresinde sunulmadığı gerekçesi ile değer verilmemiştir. Yıllık izin kullandırıldığına ilişkin belgeler itiraz niteliğinde olduğundan yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilecektir. Bu sebeple bozmadan sonra sunulan belgelerle ilgili imza araştırması tamamlanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.
3- Davacının feshin geçersizliği ve işe iadesine ilişkin mahkeme kararı üzerine usulünce başvuru yapmasına rağmen işe başlatılmayarak iş akdinin bu şekilde feshedildiği anlaşıldığından yıllık izne esas ücretin benzer işi yapan işçilerin bordrolarının celbi mümkün olmazsa emsal ücret araştırmasına göre zamlı olarak belirlenmesi gerekirken, işe iade kararı ile artık hukuki geçerliliği bulunmayan önceki fesih tarihindeki ücrete göre hesaplama yapılması hatalıdır.
4- Bozmadan sonra ıslah yapılıp yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu’nda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu’nun 06.05.2016 tarih ve 2015/1 Esas, 2016/1 sayılı Kararı ile “Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 Esas, 1948/3 Karar sayılı YİBK.’nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.
Davacının bozma ilamından sonra 03.12.2019 gününde yaptığı ıslah işlemine değer verilerek hüküm kurulması hatalıdır.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 08.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.