YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/4796
KARAR NO : 2020/2889
KARAR TARİHİ : 15.06.2020

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Eskişehir 1.Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 19/09/2019 gün ve 2019/47-2019/384 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
HUMK’un 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000,00 TL’yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi olan 19/09/2019 tarihi itibariyle 3.200,00 TL’dir. Alacak davalarında temyiz kesinlik sınırı belirlenirken, yalnız alacağın aslı nazara alınır, faiz, icra tazminatı ve yargılama giderleri gibi alacağın ferisi niteliğinde olan diğer hususlar dikkate alınmaz. Yapılan açıklamalar ışığında somut olaya dönülecek olursa, mahkemece, davanın kabulü ile, davalı tarafından Eskişehir 1.İcra Müdürlüğünün 2013/7981 sayılı takip dosyasına yapılan itirazın iptali ile takibin 2.150,00 TL asıl alacak ve takip tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz yönünden devamına karar verilmiştir. Dolayısıyla davalı aleyhine hükmedilen tutarın kararın verildiği tarih itibariyle temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla, HUMK 432/4 madde ve fıkrası ile 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyizi kabil olmayan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, Yargıtay tarafından da bir karar verilebileceğinden davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin miktar bakımından REDDİNE, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 15/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.