YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3794
KARAR NO : 2020/9097
KARAR TARİHİ : 09.07.2020
Kasten yaralama suçundan sanık …in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-a-e, 29/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.600,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, … yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Patnos 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2019 tarihli ve 2019/152 Esas, 2019/273 Karar sayılı kararına yönelik itirazın vekalet ücreti yönünden kabulüne ilişkin Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin 07.10.2019 tarihli ve 2019/882 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 06.02.2020 tarihli ve 2019/18316 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.02.2020 tarihli ve 2020/21322 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Benzer bir olay nedeniyle Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 21.02.2019 tarihli ve 2018/7458 Esas, 2019/7439 Karar sayılı ilâmında; “Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davaya katılmasının doğrudan Anayasa ve Kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğüne ilişkin bir kamu görevi olması nedeniyle vekalet ücretine yönelik talebin reddine” şeklinde belirtildiği üzere, somut olayda, Patnos 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2019 tarihli tensip zaptının katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına tebliğ edilmesi üzerine Bakanlık vekilinin 30.05.2019 havale tarihli katılma dilekçesiyle davaya katıldığı, Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davaya katılmasının doğrudan Anayasa ve Kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğüne ilişkin bir kamu görevi olduğu, dolayısıyla Mahkemesince anılan Bakanlık lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin yerinde olduğu gözetilmeden, merciince itirazın kabulüne karar verilerek, katılan Bakanlık lehine vekâlet ücretine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 14/1. maddesinin “Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir.” şeklindeki hükmü karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı lehine, sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden itirazı bu nedenle kabul ederek katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesine karar veren mercii kararında isabetsizlik bulunmamaktadır.
Açıklanan bu nedenle Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin 07.10.2019 tarihli ve 2019/882 değişik iş sayılı kararına yönelik, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamedeki yerinde görülmeyen kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.