YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/16053
KARAR NO : 2020/7685
KARAR TARİHİ : 15.09.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 01/09/2009-31/12/2014 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, 31/12/2014 tarihinde bildirim sürelerine uyulmadan işten çıkarıldığını ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının … İl … Kütüphanesi Müdürlüğü’nde Özel Güvenlik Hizmet Alımı ihalesi ile çalışmaya başladığını ve idareden talep edeceği bir hakkının bulunmadığını, taleplerin ihaleyi alan Kaçkar Özel Güv. Hiz. Tic. Ltd. Şti.’ye yönetilmesi gerektiğini, davacının idare ile işçi işveren bağlı bulunmadığını, Bakanlığın davalı sıfatı olmadığı ve davanın husumet yokluğundan reddi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin ihale sürecinin bitiminde davalı işveren tarafından fesih edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece gerekçeli kararda da açıklandığı üzere davacının talep ettiği kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacaklarının tamamen kabulüne karar verilip reddedilen alacak miktarı bulunmadığı halde taraflara tefhim edilen kısa kararda “davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine” ve “yıllık izin ücreti alacağının kısmen kabulü ile fazlaya ilişkin talebin reddine” şeklinde hüküm kurulması hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 1. ve 3. bentlerinin çıkartılarak, yerlerine;
“1-Davanın KABULÜNE,
3-Davacının YILLIK İZİN ÜCRETİ ALACAĞININ KABULÜ ile brüt 2.391,76-TL’nin dava tarihi olan 22/05/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz üzerinden hesaplanarak davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” şeklindeki bentlerin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/09/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.