YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/7664
KARAR NO : 2020/398
KARAR TARİHİ : 08.01.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Sanık … hakkında tekerrüre esas alınan İzmir 11. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/1195 Esas 2013/432 Karar sayılı kararı ile 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan 7300 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyetin her ne kadar 11/07/2013 tarihinde kesinleştiği belirtilmişse de UYAP üzerinden yapılan incelemede İzmir 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/09/2019 tarihli ek kararı ile infazın durdurulmasına karar verildiği ve halen sanık hakkındaki yargılamanın derdest olduğunun anlaşılması nedeniyle söz konusu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı; ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki 25/03/2013 tarihinde kesinleşen Menderes Asliye Ceza Mahkemesi’nin 27/09/2011 tarih 2009/627 Esas 2011/779 Karar sayılı ilamına konu göçmen kaçakçılığı suçundan verilen 4.500 ve 20 TL adli para cezalarından ibaret olan mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınmasında zorunluluk bulunması,
2- Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmelik’in 5. maddesi uyarınca şüpheli veya sanığın müdafii seçebilecek durumda olmadığını beyan etmesi halinde görevlendirilecek müdafiiye yapılacak ödemelerin yargılama giderlerinden sayılacağı ve mahkûmiyeti halinde kendisinden tahsil edileceği hususunun sanıklara hatırlatılmaması nedeniyle soruşturma aşamasında görevlendirilen müdafiilere ödenen ücretin sanıklardan tahsiline karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık … hakkındaki hüküm fıkralarından TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılmasına ve yerine “Menderes Asliye Ceza Mahkemesi’nin 27/09/2011 tarih 2009/627 Esas 2011/779 Karar sayılı ilamına konu göçmen kaçakçılığı suçundan verilen 4.500 ve 20 TL adli para cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına”; ayrıca hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin bölümünden “376,00 TL müdafii ücreti” ibaresinin çıkarılmasına ve geriye kalan “46,60 TL yargılama giderinin sanıklar … ve …’den eşit olarak tahsiline” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.