YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/4842
KARAR NO : 2020/3736
KARAR TARİHİ : 22.06.2020
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Ecrimisil
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Mahkemece 16.03.2016 tarihli ek karar ile miktar itibariyle kesin olduğundan bahisle temyiz isteminin reddine karar verilmiş olup, bu defa ek karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Dava dilekçesinde, fazlaya dair haklar saklı tutularak davacı … lehine 1.500,00 TL, davacı … lehine 1.450,00 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmesi istenmiş, Mahkemece davanın miktar yönüyle kesin olarak reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiş, Mahkemece temyize konu ek karar ile kararın kesin olarak verildiğinden bahisle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, bu defa ek karar davacılar vekilince temyiz edilmiştir.
1. Mahkemece 16.03.2016 tarihli ek kararla, kararın kesin olarak verildiğinden bahisle temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de; talep ecrimisil isteğine ilişkin olup belirsiz alacak davası niteliğinde olan davanın 2.950,00 TL üzerinden harçlandırılarak açıldığına, ecrimisil miktarının bilirkişi raporunda 3.076,00 TL olarak belirlendiğine, HUMK’un 5219 Sayılı Yasa ile değişik 427. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2015 yılı için temyiz kesinlik sınırı 2.080,00 TL olduğuna göre davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin değerden reddine dair gerekçe isabetsiz olup 16.03.2016 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek temyiz itirazları doğrultusunda hükmün esası incelenmiştir.
2. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 16.03.2016 tarihli ek kararın kaldırılmasına, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan 03.12.2015 tarihli hükmün ONANMASINA, HUMK’un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.