Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2020/762 E. 2020/1492 K. 15.05.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/762
KARAR NO : 2020/1492
KARAR TARİHİ : 15.05.2020

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/5538 sayılı iddianamesini kabulle yürütülen yargılama sonunda İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, sanıkların yağma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine dair kararına karşı sanık … ve savunmanı ile sanık … savunmanının CMK’nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurmaları üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’nce dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 04.07.2018 gün ve 2018/2035-997 sayılı “Esastan red” kararının, sanıklar savunmanları tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6.CD’nin 31.01.2019 günlü, 2018/3508 Esas ve 2019/465 sayılı kararı ile dar bağlantılı dava niteliği göz önüne alınarak her iki sanık yönünden hükmün açıklandığı oturumda … savunmanı bulundurulmaksızın karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlandığından bahisle diğer yönleri incelenmeksizin esastan red kararının bozulmasının akabinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince duruşma açılarak her iki sanık yönünden direnme kararı verildiği, anılan kararı sanıklar savunmanlarınca usulüne uygun olarak temyiz edildiği;
Sanık …’ın 21.03.2019 günlü cezaevi kanalıyla gönderdiği dilekçesinde verilen hapis cezasının onanması talebinde bulunması üzerine istinaf mahkemesince 10.04.2019 günlü ek karar ile sanık … savunmanının temyiz talebinin CMK 296/1. maddesi gereğince reddine karar verildiği, anılan ek kararın sanık savunmanı tarafından süresinde temyiz edildiği, diğer sanık … hakkında verilen direnme kararına karşı ise; sanık savunmanınca temyiz talebinde bulunulduğu anlaşılmakla sanıklar savunmanlarının temyiz dilekçelerinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular CMK’nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü;

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Oluş ve dosya kapsamına göre, sanık …’un üzerine atılı yağma suçunun sübutunu kabul; oluş ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliğini tayin ve usulüne uygun olarak tespit ile takdir kılan direnme kararı yerinde görüldüğünden,
“Dairemizin 31.01.2019 gün, 2018/3508 Esas ve 2019/465 Karar sayılı bozma kararının” kaldırılmasına,
İstinaf mahkemesinin sanık … hakkında verdiği 10.04.2019 tarihli “Temyiz isteminin reddine” ilişkin ek karara yönelik sanık savunmanının temyiz istemi ile sanık … hakkında verilen “esastan red” kararına yönelik temyiz isteminin incelemesinde;
15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.
Sanık …, ceza infaz kurumu aracılığıyla gönderdiği 21.03.2019 tarihli dilekçesinde ” ….almış olduğum cezamın onaylanmasını istiyorum. Gereğinin yapılmasını arz ederim” şeklinde belirttiği, İstinaf mahkemesince sanığa, savunmanının temyiz isteminde bulunduğu hatırlatılarak dilekçe içeriğini onaylayıp onaylamadığı sorulduğunda, sanığın vazgeçme beyanının geçerli olduğunu belirtmesi karşısında; sanığın anılan dilekçe ile temyizden vazgeçme iradesini açıkça ortaya koyduğundan, sanık … savunmanının bu yöndeki isteminin CMK’nin 296/1. maddesi uyarınca reddine yönelik usul ve kanuna uygun bulunan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 10/04/2019 günlü ek kararı ile;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık … hakkında kurulan hükmün usul ve mevzuata uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf isteminin esastan reddine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından, sanıklar …, … savunmanlarının temyiz itirazlarının CMK’nin 302/1. maddesi gereğince reddiyle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu verilen 20/03/2019 tarihli ve 2019/716 Esas, 2019/585 Karar sayılı esastan red ile 10/04/2019 günlü ek kararının tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 15/05/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.