YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/13196
KARAR NO : 2020/2150
KARAR TARİHİ : 18.02.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın yüzüne karşı verilen kararda, temyiz süresi kararın sanığa tefhim edildiği tarihten itibaren başlamasına rağmen hükmün son kısmında yer alan kanun yolu açıklamasında temyiz süresinin karışıklığa yol açacak şekilde “tebliğ ve tefhim tarihinden itibaren” başlayacağı belirtilmek suretiyle sanığın yanıltıldığı, öte yandan; hükmün aynı zamanda sanık müdafiine tebliği üzerine sanık müdafiinin hükmü süresinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:
Sanığın, tekerrüre esas alınan Bakırköy 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 06.05.2004 tarih, 2003/966 Esas ve 2004/345 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetinin, 765 sayılı TCK’nın 491/ilk (5237 sayılı TCK’nın 141/1) maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 765 sayılı TCK’nın 491/ilk (5237 sayılı TCK’nın 141/1) maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca; ”suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun’un 35. maddesi ile değişik CMK’nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun’un 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilerek, hakkında yukarıda anılan ilamın esas alınarak TCK’nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiş, bu nedenle belirtilen bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yüksek Yargıtay 2. Ceza Dairesi’nin 24.12.2014 tarih, 2013/35564 Esas ve 2014/31193 Karar sayılı onama ilamı ile kesinleşen Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 30.12.2010 tarih, 2009/277 Esas ve 2010/1064 Karar sayılı ilamına konu işyeri dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin olarak mahsup edilmesi gereken ceza mikrarı, sonuç ceza miktarı olan “1 yıl 3 ay” hapis cezası olduğu halde bu miktarın “2 yıl 6 ay” olarak belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından; mala zarar verme suçuna ilişkin olarak mahsup edilmesi gereken ceza mikrarı itibariyle infazı gereken ceza miktarı “25 gün” hapis cezası olduğu halde bu miktarın hükümde “1 ay 5 gün” olarak gösterilmesi infaz aşamasında gözetilmesi mümkün olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık … müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 18.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.