YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/4246
KARAR NO : 2020/5526
KARAR TARİHİ : 13.10.2020

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8.

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın karar verilmesine yer olmadığına-kısmen kabulüne dair verilen yerel mahkeme kararının davalı … vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf talebinin esastan reddine ilişkin kararın Yargıtayca incelenmesi süresi içinde davalı … vekili tarafından istenmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili davalıların ZMM sigortacısı ve sürücü olduğu aracın 08/12/2014 tarihinde seyir haliydeyken davacı …’ın sevk ve idaresindeki araçla çarpışması sonucu oluşan çift taraflı trafik kazasında davacının yaralandığı; davacının yaralanması nedeniyle maluliyete uğradığını; bu nedenlerle; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın işleten/ sürücü/davalı … yönünden olay tarihinden itibaren davalı … A.Ş. yönünden dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalılardan ortaklaşa ve zincirleme sorumlu olarak tahsili ile davacıya ödenmesine ve 60.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri ayrı ayrı; görev ve zaman aşımı definde bulunarak davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.
İlk derece mahkemesince, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, maddi tazminat davasının davaya konu alacağın davacı tarafından davalı … şirketinden haricen tahsil edildiği ve davacı tarafından bu davalı yönünden davadan feragat edildiğinden davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı … aleyhine açılan manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 45.000,00 TL manevi tazminatın 08/12/2014 olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş, davalı … vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi’nce davalı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davalı … vekili tarafından temyiz edilmiştir.
6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK’ya eklenen EK-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2019 yılı için 58.800,00 TL’dir.
Davacı lehine 45.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş olup, temyize konu edilen hükmedilen tazminat miktarı kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı … vekilinin temyiz dilekçesinin davacıya ilişkin hükmün kesin olması nedeni ile reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı … vekilinin davacı yönünden temyiz dilekçesinin miktar yönünden kesin olması nedeniyle REDDİNE, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı …’e geri verilmesine 13/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.