YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/4940
KARAR NO : 2020/3036
KARAR TARİHİ : 22.06.2020
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 15/03/2018 tarih ve 2017/368 E- 2018/160 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi’nce verilen 14/06/2019 tarih ve 2018/1118 E- 2019/670 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin kurucusu ve tek ortağı olduğu Erıshen Farm Gıda Hayvancılık Lojistik İthalat İhracat Ticaret Limited Şirketini bu unvan ile tescil ettirmek için davalı kuruma başvuruda bulunduğunu, ancak davalının şirket unvanında geçen “FARM” kelimesinin yabancı bir kelime olduğundan bahisle tescil istemini reddettiğini ileri sürerek, ünvanın aynen tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının “Farm” kelimesini, işletme konusunu yabancı dilde ifade etmek için değil, “Erishen Farm” şeklinde bir ticari unvan olarak kullanmak niyetinde olduğu, davacının işletme konusunu Türkçe kelimelerle ifade ettiği, davacının talebinde tebliğe aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karara karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde ve davalı … Sicil Müdürlüğünce tescil engeli olarak görülen “Farm” ibaresinin TTK’nın 46. maddesinde belirtilen ve işletme konusu dışında tescil edilmek istenilen bir ibare olduğunun belirlenmiş olmasına göre İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılması nedeniyle yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 22/06/2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
MUHALEFET ŞERHİ
Dava, ticaret unvanının tesciline ilişkin talebin reddine dair ticaret sicil müdürlüğü kararının iptali ve unvanın tescili talebine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı vekili bu karara karşı istinaf kanun yoluna gitmiş, bölge adliye mahkemesince ise istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
BAM Kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Uyuşmazlık tescili reddedilen ticaret unvanında yer alan ve bir İngilizce sözcük olan “farm” sözcüğüne ticaret unvanında yer verilip verilemeyeceği yönündedir.
Ticaret şirketlerinin unvanlarının tescilinin hukuki dayanağı: TTK m. 43 ve 46 hükümleri, Ticaret Sicil Yönetmeliği m. 44 hükmü ile 14.02.2014 gün ve 28913 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Ticaret Unvanları Hakkında Tebliğ m. 4 hükmüdür. Bu hükümler uyarınca, uyuşmazlık konusu bakımından, işletme konusu ve şirket türünü gösteren ibareler Türkçe olmak kaydı ile ticaret unvanı serbestçe belirlenebilir.
Belirtmek gerekirse İngilizce bir kelime olan “farm” sözcüğünün Türkçe karşılığı “çiftlik”, “çiftlik yapmak”, “tarla”, “yetiştirmek”, “hayvan yetiştirmek”, “işlemek” ve “sürüp ekmek” vs. den ibarettir (Best Students Dictioneary, 2008, s. 214; Redhouse Sözlüğü, 18. Bası, 1991, s. 349).
Unvanında “farm” sözcüğüne yer verilen Erishen Farm Gıda Hayvancılık Lojistik İthalat İhracat Ticaret Limited Şirketi Ana Sözleşmesinin “Amaç ve Konu” üst başlıklı “Hayvancılık” alt başlıklı 2 nci maddesinin (a) bendinde “….. çiftlik kurmak,….” (f) bendinde, …”tarım ve hayvancılık projeleri hazırlamak…” vs olarak işletme konusu belirtilmiştir.
Şirket Ana Sözleşmesinin anılan hükümlerinden anlaşıldığı üzere, Şirketin işletme konusu olan bazı faaliyetleri karşılayan sözcüğün yabancı dildeki (İngiliz Dili) karşılığı olan “farm” sözcüğüne unvanda yer verilmiştir. İşletme konusunu gösteren ibarelerin tamamının unvanda Türkçe olması gerekirken bir kısım işletme konusunu gösteren ibarenin yabancı sözcük olan “farm” olarak unvanda yazılması, anılan Kanun, Yönetmelik ve Tebliğ hükümlerine aykırıdır.
Bu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne dair İlk Derece Mahkemesince verilen Karara yönelik davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin BAM Hukuk Dairesinin Kararının bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan, onanması yönündeki çoğunluk görüşüne katılmamaktayım.