YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4786
KARAR NO : 2020/8852
KARAR TARİHİ : 07.07.2020

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun’a muhalefet
HÜKÜMLER : Mahkumiyetlere dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Mağdur …’ı hayati tehlike geçirir nitelikte yaralaması nedeniyle sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-d maddeleri uyarınca verilen cezasının, 5 yıl hapis cezasına çıkartılan paragrafında uygulama maddesinin “TCK’nin 87/1-son maddesi” yerine, “TCK’nin 87/son maddesi” olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edildiğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
İlk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilememesi nedeni ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi uyarınca tahrik hükümleri uygulanırken, TCK’nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi de nazara alınarak asgari oran olan (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken, (1/2) oranında indirim yapılması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 53/4. maddesi uyarınca TCK’nin 53/1. maddesinde yer alan hak yoksunluklarının uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi uyarınca, (3) numaralı hükmün TCK’nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluğu uygulanmasına ilişkin paragrafının çıkartılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.