YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/6439
KARAR NO : 2020/6808
KARAR TARİHİ : 04.11.2020
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Ecrimisil
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
K A R A R
Davacı vekili, vekil edeninin paydaşı olduğu 1412 ada 40 parsel sayılı taşınmazın davalı tarafından depo olarak kullanıldığını belirterek 01.07.2012-31.05.2015 tarihleri arası için 19.916 TL ecrimisilin kademeli yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 01.07.2012-31.05.2015 arası için 16.298,06 TL ecrimisilin dönem sonları itibarıyla hesap edilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.
1. Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;
Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu 1412 ada 40 parsel sayılı 685 m2 arsa nitelikli taşınmazda … Vakfının 1/2 paydaş olduğu, davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklı herhangi bir hakkının bulunmadığı ancak dava konusu taşınmazın davalı tarafından trapez saç levha ile çevrelendiği, çevrilen alan içine belediyeye ait yol ve kaldırım yapımında kullanılan malzemelerin konulduğu başka bir anlatımla depo olarak kullanıldığı, taraflar arasında 01.10.2007-31.06.2009 tarihlerine ilişkin Fatih 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/270 Esasında kayıtlı davanın ve 01.07.2009-30.06.2012 tarihlerine ilişkin İstanbul 16. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/469 Esas sayılı davasının bulunduğu ve her iki dosyadan verilen kararın kesinleştiği, eldeki dosyada ilk dönem ecrimisil miktarının, bir önceki döneme ilişkin Yargıtay 1. Hukuk Dairesi tarafından onanan kararda hükme esas alınan raporda belirlenen son dönem aylık ecrimisil miktarı olarak belirlenip buna endeks uygulanarak ilerleyen dönemlerin belirlendiği ancak hükme esas alınan raporda 01.10.2013-31.12.2013 dönemi için 5,33 oranında artış uygulanması gerekirken, 2,33 oranında artış uygulandığı anlaşılmıştır.
O halde; bilirkişiden ek rapor alınarak, doğru endekse göre hesap yapılması gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Kabule göre de; hangi dönem için, ne kadar alacağa, hangi tarihten itibaren faiz uygulanacağı belirtilmeksizin, infazda tereddüt oluşturacak şekilde hesaplanan ecrimisile dönem sonları itibarıyla yasal faiz yürütülmesine karar verilmesi doğru değildir.
SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle reddine, davacı vekilinin temyiz itirazlarının (2) nolu bentte yazılı nedenlerle kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK’un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 04.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.