Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2011/16639 E. 2012/15184 K. 27.06.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/16639
KARAR NO : 2012/15184
KARAR TARİHİ : 27.06.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Sanığın polislerden kaçarken poşet içindeki suça konu oto teybini yere atması ve daha sonra poşetin bulunarak teybin mağdura iade edilmesi şeklinde gelişen olayda, sanık yararına 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinin uygulanma koşullarının gerçekleşmediği göz ardı edilerek, bu madde hükmü ile uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 02/08/2006 yerine, hatalı olarak 01/08/2006 olarak yazılması ise mahallide düzeltilebilir bir hata olarak kabul edilmiştir.
Ancak;
1-5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
2-Tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri içeren 5237 sayılı TCK’nın 191. maddesine ilişkin olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı göz ardı edilerek, bu mahkumiyet esas alınarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi ile uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölümün çıkarılarak, yerine “53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek
53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” tümcesinin eklenmesi ve 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümdeki “ Mersin 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/335 Esas, 2005/398 Karar sayşılı ilamı ile almış olduğu cezanın 16/12/2005 tarihinde kesinleşmesinden itibaren 3 yıl içinde yeniden suç işlediğinden ve” kısmının çıkarılarak yerine “ Sanık hakkında Fatih Sulh Ceza Mahkemesinden verilip 23/06/2005 tarihinde kesinleşen 26.11.2004 gün ve 1099/753 sayılı önceki mahkumiyeti nedeniyle” tümcesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/06/2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.