YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/7216
KARAR NO : 2020/12076
KARAR TARİHİ : 29.09.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanık hakkında yaralamaya tesşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan sanığın temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
2)Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.01.2018 tarih ve 2017/12-463 Esas – 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK’nin 52/4. maddesi gereğince hapse çevrileceği ihtarı yapılmış ise de; 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesi infaz aşamasında re’sen gözetileceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında, yaralama eyleminden dolayı 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-a. maddeleri uyarınca tayin olunan “1 yıl 2 ay hapis” cezasından TCK’nin 87/3. maddesi uyarınca (1/12) oranında arttırım yapılırken hesap hatası yapılarak “1 yıl 7 ay 15 gün hapis” cezası yerine, “1 yıl 9 ay hapis” cezası olarak belirlendikten sonra, TCK’nin 29. maddesi uyarınca (1/2) oranında indirim yapılırken “9 ay 22 gün hapis” cezası yerine, “10 ay 15 gün hapis” cezası olarak hesaplanmasının ardından, TCK’nin 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapılırken “8 ay 3 gün hapis” cezası yerine, “8 ay 22 gün hapis” cezası şeklinde belirlenmesi ve devamında aynı kanunun 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca “4.860 TL adli para” cezası yerine, “5.240 TL adli para” cezası şeklinde tayin edilmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, kurulan mahkumiyet hükmünde 5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesinin uygulandığı kısmındaki “1 yıl 9 ay hapis cezası” ibaresinin karar metninden çıkarılarak yerine “1 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası” ibaresinin eklenmesi, aynı sayılı Kanun’un TCK’nin 29. maddesinin uygulandığı kısmındaki “10 ay 15 gün hapis cezası” ibaresinin karar metninden çıkarılarak yerine “9 ay 22 gün hapis cezası” ibaresinin eklenmesi, yine aynı sayılı Kanunun TCK’nin 62. maddesinin uygulandığı kısmındaki “8 ay 22 gün hapis cezası” ibaresinin karar metninden çıkarılarak yerine “8 ay 3 gün hapis gün hapis cezası” ibaresinin eklenmesi, ve devamında aynı yasanın 50/1-a ve 52/2. maddeleri uygulandığı kısmındaki “5.240 TL adli para cezası” ibaresinin karar metninden çıkarılarak yerine “4.860 TL adli para cezası cezası” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.