Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/14688 E. 2020/18626 K. 10.12.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/14688
KARAR NO : 2020/18626
KARAR TARİHİ : 10.12.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak tanzim olunan adli muayene raporlarında, “sağ bacakta 1 cm.’lik ateşli silah yaralanması” bulunduğunun belirtilmesi ve mağdurun da sanığın kendisini beyzbol sopası ile darp ettikten sonra silahla ateş ettiği yönündeki beyanı karşısında sanık hakkında “6136 sayılı Kanun’a muhalefet” suçundan kamu davası açılmamış ise de bu hususta zamanaşımı süresince her zaman soruşturma yürütülerek kamu davası açılması mümkün görülmüştür.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1. derece), orta (2. ve 3. derece) ve ağır (4., 5. ve 6. derece) olarak sınıflandırılması, 5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında artırılması öngörülmüş olması ve mağdura ait adli muayene raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2.) derece olduğunun belirtilmesi karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde CGK’nin 05.02.2019 tarih, 2017/308 Esas ve 2019/61 sayılı kararı gereğince, yine CGK’nin 13.12.2018 tarih, 2017/420 Esas ve 2018/636 sayılı kararı gereğince TCK’nin 87/3. maddesi gereği, aynı Kanun’un 3. maddesinde belirtilen “cezada orantılılık ilkesi” gözetilerek makul bir oranda artırım uygulanması gerekirken, (1/3) oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,
2) Sanık hakkında kasıtlı bir suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni neticesi olarak 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde yer alan hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edildiği de nazara alınarak uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.