Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/12645 E. 2020/17454 K. 26.11.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/12645
KARAR NO : 2020/17454
KARAR TARİHİ : 26.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Katılan … vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Kasten yaralama suçundan açılan davada suçtan doğrudan zarar görmeyen katılan …’ın davaya müdahale ve temyiz hakkı bulunmadığından, katılan … vekilinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2) Mağdur … vekili ile sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Yaşı küçük mağdur vekilinin 26.09.2012 tarihli, mağdur velisinin ise 19.04.2012 tarihli beyanlarında sanıktan şikayetçi olduğunu, mağdur velisinin davaya katılmak istediğini beyan etmesi sebebi ile sadece mağdur velisinin davaya ve duruşmalara kabulüne karar verildiği, davaya katılmak isteyip istemediği sorulmayan mağdur çocuğun vekilinin ise hükme yönelik temyiz istemi katılma talebi olarak kabul edilerek, mağdur …’ın 5271 sayılı CMK’nin 237/2. maddesi uyarınca kamu davasına katılmasına, mağdur vekili Av. …’ın da katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
5237 sayılı TCK’nin 62. maddesi uyarınca, sanığın geçmişi, fiilden sonraki davranışları, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri göz önünde bulundurularak takdiri indirim nedenlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken, sanık hakkında katılana yönelik yaralama eylemi nedeniyle tayin edilen cezada TCK’nin 62. maddesinden hükümde hiç bahsedilmemesi ve uygulanmama gerekçesinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.