Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2017/289 E. 2021/4056 K. 03.06.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/289
KARAR NO : 2021/4056
KARAR TARİHİ : 03.06.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, (mağdur …’e karşı), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdur …, … ile İbrahim’e karşı ayrı ayrı)
HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdur …’e yönelik) ve zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdurlar … ile …’e yönelik) suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanık hakkında mağdur …’e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında mağdur …’e yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ve … ile …’e yönelik zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdur …’in özellikle soruşturma evresindeki beyanı ile tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın olay günü tarlada yalnız oldukları sırada organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismar eylemine yönelik başladığı icrai hareketlerini sonuna kadar götürebilme imkanı bulunduğu halde kendiliğinden eylemine son verdiği ve mevcut haliyle sübüta eren eyleminin aynı Kanunun 103/1. maddesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,
Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen iddianamede sanığın olay tarihinde mağdurlar … ile …’e yönelik eylemlerinden dolayı 5237 sayılı TCK’nın 109/1,109/3-f. maddeleri gereğince mağdur sayısınca cezalandırılmasının talep edilmesi karşısında, mahkemece aynı Kanunun 109/2 ve 43/1-2. maddelerinin uygulanmasına yönelik olarak CMK’nın 226. maddesine istinaden ek savunma hakkı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.