YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/36365
KARAR NO : 2021/213
KARAR TARİHİ : 13.01.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Sanıklar hakkında ayrı ayrı ; TCK’nun 157/1, 43/1, 52/2, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Değişen suç vasfı itibariyle dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık …’ün, diğer sanık … ile birlikte, oğlunun cezaevinden tahliye olmasını sağlayacaklarına inandırdıkları katılandan değişik tarihlerde toplam 30.000 TL menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanıklar savunması, katılan beyanı, uzlaştırma sağlanamadığına ilişkin rapor ve tüm dosya kapsamına göre; sanık …’in, sanık …’yi katılana hakim olarak tanıttığı anlaşılmakla, suç tarihinde 6763 sayılı Kanun’un 14. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK’nın 158/1/-L bendi bulunmaması nedeniyle, sanıkların eyleminin sanıkların lehine olan 5237 sayılı TCK’nun 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu, bu kapsamda sanıklar hakkında basit dolandırıcılık suçundan hüküm kurup sanıkların suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin, sanıkların mahkumiyetine ilişkin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık …’in atılı suçu işlemediği, savunmalarının dikkate alınmadığı; sanık … müdafiinin aleyhe delil bulunmadığı, beraat kararı verilmesi gerektiği hususlarına ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 13.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.