YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/3719
KARAR NO : 2021/1107
KARAR TARİHİ : 11.02.2021

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Zonguldak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.01.2016 gün ve 2014/600 – 2016/77 sayılı kararı onayan Daire’nin 10.06.2019 gün ve 2018/2712 – 2019/4139 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, davalının taraflar arasındaki borç ilişkisi nedeniyle 35.000,00 TL bedelli bonoyu düzenleyerek davacıya verdiğini, vadesinde borcun ödenmemesi nedeniyle davalı hakkında icra takibi yapıldığını, borçlunun imza itirazında bulunması üzerine bonodaki imzanın davalıya ait olup olmadığının tespit edilememesi üzerine Zonguldak İcra Hukuk Mahkemesi’nin 2009/666 Esas sayılı dosyasında verilen 2010/838 sayılı kararla imza itirazının kabulü ile İİK’nın 170/3 maddesi uyarınca takibin durdurulmasına, alacaklının genel hükümlere göre dava açmakta muhtariyetine karar verildiğini, davalının senetteki imzasını haksız ve kötü niyetle inkar ettiğini ileri sürerek, 35.000,00 TL alacağın vade tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, bilirkişi raporu ile senetteki imzanın davalıya ait olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 35.000,00 TL ‘nin 20.09.2009 tarihinden itibaren reeskont faiziyle davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 11.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.