YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/18748
KARAR NO : 2020/15906
KARAR TARİHİ : 12.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davalıya ait … Petrol isimli akaryakıt istasyonunda pompacı olarak çalışmakta olan davacının 26.05.2013 tarihinde çalıştığı bu işyerinde davalının hakaretine maruz kaldığını, bu nedenle Gölhisar Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/950 sayılı dosyasında soruşturma yürütüldüğünü, davacının 20.09.1999 tarihinde işyerine çalışmaya başladığı halde 20.02.2001 tarihinde sigortalı olarak girişinin bildirildiğini, 2001 yılından itibaren işyerinde 24 saat çalışıp, 24 saat dinlenmek suretiyle görev yaptığını, resmi tatillerde de çalıştığını, ancak yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, resmi tatillerde çalışma ücreti, kıdem ve ihbar tazminatı ve asgari geçim indirimi alacağının davacıya ödenmediğini iddia ile; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai, ulusal bayral genel tatil ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacı tarafın belirsiz alacak davası açtığını, bu nedenle hukuki yarar yokluğundan davanın reddinin gerektiğini, hakaret iddiasının gerçeği yansıtmadığını, Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sonunda Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair Karar verildiğini, davacının 26.05.2013-31.05.2013 tarihleri arasında izin almaksızın ve mazeretsiz olarak işe gelmediğini, buna dair tutanak düzenlendiğini, ayrıca buna ilişkin Çavdır Noterliğinin 31.05.2013 tarih ve 802 yevmiye numaralı ihtarnamesinin gönderildiğini, davacının ihtarnameye cevap vermediğini, bunun üzerine iş akdinin bu haklı nedenlerle feshedildiğini, davacıya yapılması gereken tüm ödemelerin elden ödendiğini, iddianın aksine davacının avans olarak işyerinden almak suretiyle borçlandığı 1.600,00 TL’ yı davalıya ödediğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı, davalı temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı yıllık izinlerini kullanamadığını iddia ederek yıllık izin talebinde bulunmuş, mahkemece de davacının dokuz yılı aşan hizmet süresinde yıllık izinlerini kullanıldığına ilişkin herhangi bir belge ibraz edilemediğinden hiç yıllık izin kullanmadığı kabul edilerek yapılan bilirkişi hesabına itibarla hüküm kurulmuştur. Bu konuda dava dilekçesinde ileri sürülen beyan ve davacının çalışma süresi boyunca hiç yıllık izin kullanmamasının hayatın olağan akışına ters olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, mahkemece, davacının davayı somutlaştırma yükü (HMK m.194), hakimin de davayı aydınlatma yükümlülüğü (HMK m. 31) bulunduğu göz önüne alınarak davacının ne kadar izin kullandığı açıklattırılıp davacının beyanı alındıktan sonra, tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.
3-Dava kısmi dava olarak açılmıştır. Bu durumda davalı vekili tarafından süresi içinde ileri sürülen ıslaha karşı zamanaşımı def’ inin değerlendirilmesi gerekirken, ıslah tarihi itibariyle zamanaşımına uğrayan alacakların belirlenmemesi hatalıdır.
Davacı fazla mesai alacağına yasal faiz talep etmiş iken, talep aşılarak bankalarca mevduata uygulanan en yüksek mevduat faizine hükmedilmesi de hatalı olmuştur.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12/11/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.