Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/17193 E. 2021/2259 K. 27.01.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/17193
KARAR NO : 2021/2259
KARAR TARİHİ : 27.01.2021

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki Harun’a yönelik silahla kasten yaralama suçundan verilen karara karşı temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 11/1. maddesi gereğince aynı Kanun’un 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden, ceza sorumluluğu olan ve hakkında mahkumiyet kararı verilen suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun’un 5/1- d maddesi gereğince Danışmanlı Sağlık Tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükmün tedbir uygulanmasına ilişkin fıkrasının tamamen çıkarılıp diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2) Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki Ömer’e yönelik silahla kasten yaralama suçundan verilen karara karşı temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
a) Suça sürüklenen çocuğun eylemi sonucu, alınan adli rapora göre, müştekinin kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında sadece TCK’nin 87/3.maddesi uyarınca arttırım yapılması ile yetinilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile cezanın 5 yıla çıkarılması suretiyle fazla ceza tayini,
b) İddianamede talep edilmediği halde, suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan TCK’nin 86/1 maddesi uygulanmak suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No:2544/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No:29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere sanığa Avrupa insan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 193. maddesine muhalefet edilerek suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması,
c) 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 11/1. maddesi gereğince aynı Kanun’un 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden, ceza sorumluluğu olan ve hakkında mahkumiyet kararı verilen suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun’un 5/1- d maddesi gereğince Danışmanlı Sağlık Tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.