YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/15868
KARAR NO : 2021/890
KARAR TARİHİ : 12.01.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
2) Gerekçeli karar başlığında şikayetçi olup hakkında katılma kararı verilen Seyhan Türk (Küçüktaş)’ın sıfatının katılan yerine mağdur olarak gösterilmesi,
3) Katılanın hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaralanması nedeniyle sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/1-3-a maddeleri uyarınca tayin olunan hapis cezasının bir kat artırılması sırasında uygulanan kanun maddesinin TCK’nin 87/1-d yerine TCK’nin 87/1-d-son şeklinde gösterilmesi,
4) Sanığın kızı olan tanık …’ın 5271 sayılı CMK’nin 45/1-c maddesi gereğince tanıklıktan çekinme hakkı bulunduğu halde, tanıklıktan ve yemin etmekten çekinme hakkı hatırlatılmadan, engel halinin olmadığının belirtilmesi ve beyan tarihinde 15 yaşından küçük olduğundan yeminsiz dinlenilme zorunluluğuna rağmen yemin verdirilerek dinlenilmesi suretiyle CMK’nin 45/3, 50/1-a ve 51/1. maddelerine aykırı davranılması,
5) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesi uygulanmamış ise de hak yoksunluğu kasıtlı suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.