YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/17983
KARAR NO : 2021/1684
KARAR TARİHİ : 21.01.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Güncel adli sicil kaydına göre tekerrüre esas olabilecek başka mahkumiyeti bulunan sanık hakkında tekerrüre esas alınan, Trabzon 2 Sulh Ceza Mahkemesine ait, 03/06/2014 tarihli, 2013/660 Esas ve 2014/368 Karar sayılı ilamına konu suçun TCK’nin 191/1. maddesinde düzenlenen “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak” suçu olduğu, hükmünden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’la yeniden düzenlenen TCK’nin 191. maddesinin 5. fıkrası ve 5320 sayılı Kanun’a eklenen ek 7. maddenin 2. fıkrası sanık lehine hükümler içermekte olup, sanık lehine uyarlama yapılıp yapılmadığının belirlenmesi, bahse konu ilama ilişkin uyarlama yargılaması yapıldığının tespiti durumunda, sanığın adli sicil kaydında mevcut, tekerrüre esas olabilecek bir diğer ilam olan Trabzon 3. Asliye Ceza Mahkemesine ait, 2010/620 Esas ve 2010/267 Karar sayılı ilama konu suçun, TCK’nin 151/1. maddesi kapsamında yer alan “mala zarar verme” suçuna ilişkin olduğu, bahse konu suçun, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla söz konusu ilam yönünden uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak, sonucuna göre sanık hakkında TCK’nin 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının ve tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hangi ilamın tekerrüre esas alınacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Kabule ve uygulamaya göre de;
2) Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/01/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.