Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/16941 E. 2021/2320 K. 28.01.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/16941
KARAR NO : 2021/2320
KARAR TARİHİ : 28.01.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak, Eskişehir Devlet Hastanesince tanzim olunan 17.03.2015 tarihli raporda, “Sol taraftaki derin kesilerin Ortopedi Uzmanı hekim tarafından tekrar değerlendirilmesi gerekir.” şeklinde görüş belirtilmesi karşısında, banse konu raporun teminini müteakip mağdurun, tüm tedavi evrakları, film ve grafileri ile tüm adli muayene raporları ile birlikte en yakın Adi Tıp Kurumu ilgili Şube Müdürlüğüne sevki sağlanarak, yapılacak fiziki muayenesini müteakip, 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerinde belirtilen tüm kriterleri kapsayan nihai rapor temini ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken, eksik incele ile ortopedi uzmanı görüşünü içeren rapor alınmadan, Adli Tıp Kurumu Eskişehir Şube Müdürlüğünce evrak üzerinde yapılan inceleme ile tanzim olunan 15/05/2015 tarihli rapora istinaden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,
Kabule ve uygulamaya göre de;
2) Güncel adli sicil kaydına göre tekerrüre esas başkaca mahkumiyeti buunmayan sanık hakkında tekerrüre esas alınan, Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesine ait 23/12/2014 tarihli, 2013/79 Esas ve 2014/601 Karar sayılı ilama konu, 5237 sayılı TCK’nin 142/1-b maddesi kapsamında yer alan “Hırsızlık” suçundan “2 yıl 1 ay” hapis cezasına mahkumiyete ilişkin hükmün, temyiz incelemesine konu suçun işlendiği tarih olan 17/03/2015’ten sonra 25/03/2015 tarihinde kesinleşmekle tekerrüre esas alınamayacağı, aynı ilamda yer alan, TCK’nin 151/1. maddesi kapsamındaki “Mala Zarar Verme” suçundan, doğrudan hükmolunan netice “3.000,00 TL” adli para cezasının da hüküm tarihinde kesin nitelikte bulunmakla tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi suretiyle sanık hakkında TCK’nin 58. maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,
3) Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 28/01/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.