YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/2135
KARAR NO : 2020/16319
KARAR TARİHİ : 23.11.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplernin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait işyerinde satış temsilcisi olarak çalışırken ücretlerinin gerektiği gibi ödenmemesi üzerine iş sözleşmesini haklı olarak fesh ettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla çalışma, prim, yıllık izin ve hafta tatili ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, zamanaşımı def’ini öne sürerek, davacının haksız yere işi bıraktığını, tazminat hakkı olmadığını, ücretleri de ödendiğinden alacağı bulunmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin ücretlerin gerektiği gibi ödenmemesi üzerine davacı tarafça haklı olarak fesh edildiği buna göre davacının kıdem tazminatına hak kazandığı gibi fazla çalışma ve yıllık izin ücreti alacakları olduğu hafta tatili ve prim alacağı talepleri atiye bırakıldığından bu talepler hakkında karar verilmesine yer olmadığı, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçinin fazla çalışma çalışma alacağı olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
İşçinin imzasını içermeyen bordrolarda fazla çalışma tahakkuku yer aldığında ve tahakkukta yer alan miktarların karşılığı banka hesabına ödendiğinde, tahakkuku aşan fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir. Tahakkuku aşan fazla çalışma hesaplandığında, bordrolarda yer alan fazla çalışma ödeme tutarları mahsup edilmelidir.
Somut uyuşmazlıkta, davalı tarafça sunulan bir kısım imzasız bordrolarda fazla çalışma ücreti tahakkuku görülmekte ise de Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu tahakkuklar değerlendirilmemiştir.
Davalı taraf banka olup imzasız da olsa bordro bedellerinin ödenmediği düşünülemez. Mahkemece bordro bedellerinin davacı hesabına ödenmesine yönelik kayıtlar temin edilerek yukarıda açıklanan ilkeye göre tahakkuklar değerlendirilmelidir.
3- Davacının fazla çalışma yaptığı tanık beyanlarına göre belirlenmiş olup, Mahkemece gerekçesi de açıklanmadan, hesaplanan alacakdan makul oranda indirim yapılmaması hatalıdır.
4- Davalı taraf iş sözleşmesinin feshi üzerine davacıya 5 gün karşılığı yıllık izin ücreti ödemesi yaptıklarını savunmuş ve buna yönelik tahakkuk belgesi sunmuştur. Ancak davacıya ödeme yapıldığına yönelik belge ibraz edilmediğinden, hesaplanan yıllık izin ücretinden mahsup yapılmamıştır.
Mahkemece davalı savunmasına konu ödemenin yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonuca göre mahsup düşünülmelidir.
5- Yeniden hüküm kurulurken yargılama giderlerinde davadaki kabul red oranına göre tarafların sorumlulukları belirlenmelidir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.