YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/3323
KARAR NO : 2020/5504
KARAR TARİHİ : 30.11.2020

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yağma
HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınıp hükmedilen ceza miktarlarına göre suça sürüklenen çocuk müdafisinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz isteminin incelenmesinde;
Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,
Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 30.05.2012 günlü raporda, katılan mağdurede ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olan (Travma sonrası stres bozukluğu) tespit edildiği, tespit edilen bu tablonun iddia edildiği gibi cinsel istismara bağlı ortaya çıkabileceği, ancak bu durumun yaş farkı fazla olmayan mağdure ile sanığın hile, şiddet veya zorlama olmaksızın erken yaşta cinsel deneyim yaşamasına bağlı olabileceği gibi olay sonrası gelişen psikososyal stres ve çatışmalar nedeniyle de ortaya çıkabileceği ve bunlar arasında tıbben ayrım yapılamayacağının belirtilmesi karşısında, mağdurede oluşan ruhsal rahatsızlığın suça sürüklenen çocuğun cinsel istismar eyleminden kaynaklandığının kesin olarak tespit edilememesi nedeniyle bu durumun lehe yorumlanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 5237 sayılı TCK’nın 103/6. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,
Suça sürüklenen çocuk hakkında yağmaya teşebbüs suçundan kurulan hükmün temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Olayın intikal şekli ve zamanı, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, mağdure ve müştekinin soyut beyanları dışında suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisi temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.