YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/4806
KARAR NO : 2013/20614
KARAR TARİHİ : 15.11.2013

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 41. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.07.2012 tarih ve 2012/141-2012/167 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, Bakırköy Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2011/164 Esas ve Ankara 1. Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 2011/155 Esas sayılı dosyalarında Turan Giyim San. Tic. Ltd. Şti’nin ihyası için müvekkiline yetki verildiğini, söz konusu şirketin tasfiye işlemlerinin gereği gibi tamamlanmadığını, davalı Mustafa Turan’ın bu şirketin tasfiye memuru olduğunu ileri sürerek, Turan Giyim San. Tic. Ltd. Şti’nin ihyasın karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, dosya kapsamına göre, ihyası talep edilen Turan Giyim Sanayi Ticaret Ltd. Şti’nin dava dilekçesinde davalı olarak gösterilmediği, davalı olarak gösterilen Mustafa Turan ile …’nun ihya davasında davalı taraf sıfatı bulunmadığı gerekçesiyle davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, ticaret sicilinden terkin edilen limited şirket tüzel kişiliğinin ihyası istemine ilişkindir.
Bu tür davalarda husumet, terkini yapan ticaret sicil memurluğu ile şirketin son tasfiye kuruluna yöneltilmelidir. İhyası istenen Turan Giyim San. Tic. Ltd. Şti’nin tasfiye edilip ticaret sicilinden de terkin edilmiş olmasına göre, işbu davada davalı safında yer alması mümkün değildir. Davalı Mustafa Turan’ın tasfiye memuru olduğu, davalı …’nun ise söz konusu şirketin tescilli olduğu sicil memurluğu olduğu iddia edildiğine göre mahkemece, Turan Giyim San. Tic. Ltd. Şti’nin ticaret sicil kayıtları celp edilerek iddia edilen hususların doğruluğunun belirlenmesi halinde işin esasına girilerek neticesine göre karar verilmek gerekirken, husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanın nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 15.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.