Yargıtay Kararı 8. Hukuk Dairesi 2020/3247 E. 2020/8213 K. 15.12.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/3247
KARAR NO : 2020/8213
KARAR TARİHİ : 15.12.2020

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Şikayet
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın reddine dair karara karşı davacı alacaklı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulduğu İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesince başvurunun esastan reddine karar verildiği, bu kez davacı alacaklı vekilinin kararı temyizi üzerine Dairemizin 24.06.2020 tarihli ve 2019/1661 Esas, 2020/3945 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmesi üzerine davacı alacaklı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir. Bakırköy 7. İcra Hukuk Mahkemesi ek karar ile onama ilamına karşı karar düzeltme yoluna başvurulamayacağı gerekçesi ile davacı vekilinin karar düzeltme isteminin reddine karar vermiş, davacı alacaklı vekili tarafından ek kararın kaldırılması talebi ile temyize başvurulması üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Başvuru, alacaklı tarafından açılan İİK’nin 97-99. maddelerinin uygulanmasına yönelik şikayet istemine ilişkindir. Bakırköy 7. İcra Hukuk Mahkemesince verilen şikayetin reddi kararına karşı alacaklı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez alacaklı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir. Dairemizin 24.6.2020 tarihli ve 2019/1661 Esas, 2020/3945 Karar sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, karara karşı davacı alacaklı tarafından karar düzeltme isteğinde bulunulmuş, Bakırköy 7. İcra Hukuk Mahkemesi ek karar ile, onama ilamına karşı karar düzeltme yoluna başvurulamayacağı gerekçesi ile davacı vekilinin karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiş, davacı alacaklı vekili tarafından ek kararın kaldırılması için temyiz yoluna başvurulmuştur.
Yargıtay kararına karşı karar düzeltme talebinde bulunulduğuna göre, talebin değerlendirilmesi karar düzeltme talebini inceleyecek Yargıtayın ilgili Dairesine aittir. Yerel Mahkemenin bu konuda karar verme yetkisi bulunmamaktadır. Bu nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin 25.8.2020 tarihli ek kararı kaldırılarak davacı vekilinin karar düzeltme talebinin incelenmesine geçilmiştir.
6100 Sayılı Kanun’a 6217 Sayılı Kanun’la ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 Sayılı Kanun’un 26.09.2014 tarihli ve 5236 Sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlanmış, HMK’de Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yolu düzenlenmemiştir.
O halde, üç dereceli yargılama sistemine geçiş ile karar düzeltme yolu kaldırıldığından Dairemizin 24.6.2020 tarihli ve 2019/1661 Esas, 2020/3945 Karar sayılı ilamı ile Mahkeme kararı şekli anlamda kesinleşmiştir.
Bu bakımdan, davacı vekilinin karar düzeltme istemine ilişkin başvuru dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda yazılı sebepten ötürü davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, 15.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.