YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/872
KARAR NO : 2013/19129
KARAR TARİHİ : 30.10.2013
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 14. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/05/2012 tarih ve 2009/489-2012/195 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin vergi borcunun davalı banka nezdinde bulunan hesaplarından ödenmesi için Ulus Vergi Dairesi Müdürlüğüne 24/08/2005 tarihli talimat verdiğini, Mayıs 2008 tarihinde taşınmazları üzerine Ulus Vergi Dairesi Müdürlüğünce haciz işlemi uygulandığını öğrendiğini, vergi dairesi çalışanı tarafından davacının hesaplarında bulunan paradan 7.946,73 TL vergi borcunun ödenmesi talebiyle davalıya bildirimde bulunmuşsa da davalı tarafça davacının banka şubesi nezdindeki hesaplarında bakiye bulunmadığından ödeme yapılamadığı şeklinde cevap verildiğini, davalının kusuru nedeniyle müvekkilinin 6.135,00 TL fazla ödeme yapmak zorunda kaldığını, itibar kaybına uğradığını ileri sürerek, 6.135,00 TL maddi, 3.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, dava konusu olayda müvekkili banka şubesinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, davacının maddi ve manevi tazminat istemlerinin yersiz ve dayanaksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalı bankanın ilgili şubede bulunan davacı hesap kayıtlarını yeterince incelememesi sebebiyle %75, davacının ise hesap numarasındaki değişikliği takip etmeyip vergi dairesine bildirmemesi sebebiyle %25 oranında kusurlu olduğu, davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde bir eylemin bulunmadığı, manevi tazminat davasının şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 4.601,25 TL maddi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte tahsiline, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 245,30 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.