Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2019/3796 E. 2021/1909 K. 02.03.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/3796
KARAR NO : 2021/1909
KARAR TARİHİ : 02.03.2021

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Sorgun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.03.2018 gün ve 2017/576 – 2018/81 sayılı kararı onayan Daire’nin 13.05.2019 gün ve 2018/2171 – 2019/3715 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 06.06.2012 tarihinde bir taşınmaz satın aldığını, taşınmaz üzerinde davalı banka lehine dava dışı Özbabayiğitler Ltd. Şti.’nin borcundan dolayı 180.000,00 TL bedelli 1. sıra ipotek mevcut olduğunu, taşınmazın bedelini dava dışı Denizbank A.Ş.’den çektiği kredi ile ödediğini, davalı bankanın, dava dışı Denizbank A.Ş.’ye hitaben göndermiş olduğu ve müvekkili lehine olan taahhütname içeriğinde, Özbabayiğitler Ltd. Şti. ile davalı banka arasında imzalanan kredi sözleşmesi nedeni ile dava konusu taşınmaza davalı banka lehine ipotek konulduğu, içeriğe göre kalan borç miktarının 48.000,00 TL olduğu ve 08.06.2012 tarihine kadar ödenmesi durumunda, kayıtsız şartsız olarak tescil edilen ipoteğin fekkedileceğinin bildirildiğini, bu taahhüt sonrasında müvekkilinin Denizbank A.Ş.’den 97.500,00 TL kredi kullandığı ve bu krediden 87.000,00 TL’nin 12.06.2012 tarihinde Özbabayiğitler Ltd. Şti.’ye gönderildiği, davalı banka tarafından bir takım kesintiler yapıldığı ancak taahhütname gereğince ipoteğin kaldırılmadığını ileri sürerek, taşınmaz üzerindeki ipoteğin fekkini talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 02.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.